"Ik ben een gezegende hardloper", zegt Anouk Bakker. "Eerlijk is eerlijk: het gaat me dan ook meestal voor de wind. De afgelopen 2 jaar stond ik aan de start van vele wedstrijden en liep het ene PR na het andere. Ook 2020 begon veelbelovend. Ik was in training voor de Marathon van Rotterdam.

En dan staat de wereld even stil. Het coronavirus duikt eind februari ook in Nederland op en eist bij het schrijven van dit stuk al meer dan 300.000 dodelijke slachtoffers. Op 5 april stapte ik dan ook met een dubbel gevoel uit bed. Het had mijn mooiste dag moeten worden: een nieuw PR lopen tijdens mijn negende marathon. Net als duizenden andere hardlopers had ik maanden naar dit moment toegeleefd. Helaas gooide covid-19 roet in het eten. Hopelijk krijgen we op 25 oktober een herkansing.

Ook op werkgebied ging het jaar voortvarend van start. Ik ben sinds februari online redacteur voor het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Samen met een collega ben ik verantwoordelijk voor het intranet waarop honderden rijksambtenaren dagelijks hun nieuws lezen. We schrijven artikelen, interviewen collega’s en adviseren hoe je een interne website leesvriendelijker maakt. Daarvoor werkte ik 12 jaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Een mooie uitdaging dus: van buitenlands naar binnenlands nieuws. Net als veel Nederlanders doe ik mijn werk vanuit huis. Dat gaat prima, want wat ik doe is niet tijd- of plaatsgebonden.

Mijn nieuwe ritme bevalt me goed: geen vroege wekker, geen lange reistijd, geen treinstress. Daardoor heb ik nu meer tijd om te sporten. Meestal start ik de dag met een hardlooptraining. En een uurtje later zit ik fris en fruitig achter mijn laptop. Ook ga ik drie keer per week naar buiten met personal trainer Rudiard. Op het programma staan: squats, lunges, push ups, mountain climbers, planken, speedladder-oefeningen. Tijdens mijn lunchpauze maak ik soms een wandeling in het bos. Als ik de deur uitstap, bevind ik me direct in een prachtige groene omgeving.

Vanaf juni 2020 starten de trainingen weer bij de Tilburg Road Runners. De afgelopen maanden moesten we natuurlijk zelf onze trainingen afwerken. Solo rennen vind ik niet erg. Vooral de lange duurlopen doe ik het liefste in mijn eentje. Mensen vragen me regelmatig of ik het niet vervelend vind om 20, 25 of 30 kilometer alleen af te leggen. Nee, ik vind het heerlijk. Het klinkt misschien raar, maar de tijd en kilometers vliegen voorbij.

Intervallen doe ik wel samen, elke dinsdagavond met loopmaatje Marcel. Natuurlijk op gepaste afstand. Dat gebeurt automatisch, want Marcel gaat er altijd als een speer vandoor. Van tevoren zie ik wel op tegen die snelheidstrainingen. Tja, het is een kwestie van niet nadenken en gewoon gaan. Dat voldane gevoel achteraf maakt veel goed. Die euforie werkt verslavend. En het is superfijn om elkaar te blijven motiveren, zeker nu.

We vechten tegen een onzichtbare ‘vijand’. Dat vraagt veel van ons en is niet voor iedereen goed te bevatten. We leven in een gekke tijd, maar voor mij is het ook een tijd van bezinning. Ik geniet nog meer van de kleine dingen in het leven. Natuurlijk kijk ik uit naar een nieuw hardloopseizoen. Op een dag hoop ik weer ergens te kunnen vlammen. Laten we voor nu gezond blijven en veilig uit de coronacrisis komen."