Op dinsdag 16 mei 2017 namen 20 mensen deel aan de thema avond over veiligheid in en om je huis en in de buurt, Drielanden.

Monique Holtkamp opende namens Univé de avond en deelde haar persoonlijke ervaring met twee auto-inbraken bij haar voor de deur en de impact die dat op je heeft.

Martin Timmermans, eveneens buurtbewoner, overkwam het zelfde. Alleen bij de tweede keer was de auto gestolen, nadat de dieven eerst hadden ingebroken voor de sleutels. Omdat hij ook een sensor in de auto heeft, kon hij via zijn mobiel zien dat de auto de volgende ochtend in Rotterdam was. Met hulp van de politie kwam de auto terug. Maar het gevoel dat iemand bij je binnen is liet ook Martin niet koud. Hij wilde wat doen, veiligheid in en om het huis nog beter gaan organiseren, samen met mensen in de directe omgeving. Je lost het stelen niet op, maar je doet tenminste wat.

Via www.wabp.nl deed hij kennis op en startte met WhatsApp, alarmgroep Drielanden. Martin deelt zijn stappen plan. Wie ga je vragen? Hoeveel straten, huizen, bewoners zijn te doen en worden actief? Hij kwam uit op de vier straten om zijn huis, die ook met elkaar verbonden zijn doordat ze één toegangsweg hebben en zo een ‘wijkje’ vormen. Mensen aanspreken, flyeren en aanmelden via e-mail. Van de 140 huizen zijn er nu 73 mensen die deelnemen en dat is 29% van de wijk. Dat is precies goed. Niet iedere bewoner past in het profiel van 'samen veiligheid organiseren'. Het gaat om acuut een situatie beoordelen en in actie komen. Een vals alarm is niet erg, maar het gaat niet meer werken als dat te vaak voorkomt. 

Belangrijk is dat het medium alleen gebruikt wordt voor alarmering van onveiligheid en dat dit voor iedereen duidelijk is. Dus geen zorgvragen, dat is een ander netwerk. En al helemaal geen sociale dingen of kopjes suiker vraagstukken. En bij signalering, schroom niet om 112 te bellen. Was deze burgerbijdrage een aantal jaren geleden ook nog nieuw voor de Politie, inmiddels zijn ze zeer blij met al deze behulpzame ogen en oren. Hiermee is de bezettingsproblematiek van de politie nog niet opgelost.

Dat de bewoners nu werken met een WhatsApp-alert kun je kenbaar maken met borden en stickers. Bijzonder is dat iedere gemeente hier anders mee omgaat. In Harderwijk verzorgt de gemeente dit graag voor haar bewoners, maar in een gemeente verderop, moet je dit bord als groep zelf kopen. Daarbij zijn de borden ook niet overal hetzelfde, de overheid weet nog niet overal goed raad met burgerparticipatie.

Er zijn natuurlijk meer apps voor een veilige buurt, maar wanneer ze commercieel zijn, gaan al snel de voorwaarden uit de praktijk overboord. Dan melden veel mensen zich aan, wanen zich veilig. Maar de praktijk wijst dan anders uit. Gaat het toch om jouw profiel, de aantallen en de verleiding om er iets meer mee te doen.

Martin wijst tot slot op een andere nieuwe activiteit van de politie, camera in beeld. Steeds meer mensen, particulier en bedrijven, beschikken over beveiligingscamera’s. Je mag deze alleen richten op je eigendom in en om het huis. Dus niet op de straat, het publiek. Maar overlap is in veel gevallen onvermijdelijk. Via www.politie.nl/cib kun je het gebruik van camera’s melden. Dat geeft de politie de mogelijkheid om na dat er iets gebeurd is, de beelden bij je op te vragen. Voor onderzoek of bewijs.

Deze camera’s en veel andere middelen om je huis veiliger te maken en meer levenscomfort geven, is het werkterrein van Rob Lammers van Bueren van www.domotica-shop.nl. Op een plezierige manier neemt Rob ons mee via de thermostaat van vroeger die steeds slimmer geworden is, naar een uitgebreid aanbod van producten die inmiddels overal en in alle prijsklassen te koop zijn.

Vroeger was je al heel modern met automatische huisverlichting, wanneer je op vakantie was. Maar vandaag laat je daarmee juist zien, dan je er niet bent. De tijdsklokken zijn dynamisch geworden. Camera’s worden steeds beter, waardoor beelden ook beter bruikbaar zijn voor opsporing en bewijs.
De rook- of CO2 melder zijn geavanceerde producten geworden, net als de warmte en energie beheersing.

De volgende grote ontwikkeling is dat alles met elkaar kan communiceren. Dat vraagt natuurlijk kennis over hoe je dit kunt toepassen, beheren en er ook het gewenste resultaat uit haalt. Rob vertelt hoe dat bij hem in thuis en het gezin werkt.

Jeroen Loeffen van www.coloci.nl, begeleidt daarna het gesprek over deze ontwikkelingen.

Klonken de verhalen van Martin en Rob enkele jaren geleden nog als toekomst, voor iedereen aanwezig is het voorstelbaar dat dit de realiteit van alle dag wordt. De aanwezigen voelen zich over het algemeen veilig, of beter, niet echt onveilig.

Actief met veiligheid bezig zijn, bijvoorbeeld door overal camera’s op te hangen in en om je huis, geeft nog niet voor iedereen automatisch een veiliger gevoel. Ik wil liever niet weten of er iemand op mijn erf is geweest. Dat wordt anders wanneer je zelf iets is overkomen. Dan wil je het wel allemaal weten en iets doen.

Je sociale netwerk is een belangrijke factor voor een goed veiligheidsgevoel. Dat ervaart een vrouw wanneer haar partner een nacht niet thuis kan zijn. En anderen geven aan juist dat plezierig onderling contact ook zorg voor elkaar betekent. En ook dat is een vorm van veiligheid.

Net als alles om ons heen, verandert dus ook de werking van veiligheid en daarmee het persoonlijke gevoel daarover. Op micro en macro niveau. Hebben we jaren bezuinigd op defensie, inmiddels met andere bedreigingen, hebben we daar weer meer voor over.

Met alle alert mogelijkheden, zowel tussen mensen onderling als via veiligheidsproducten geïntegreerd met levenscomfort, is het voorstelbaar dat andere partijen onze veranderende veiligheidsbehoeften oppakken. Diefstal zal altijd weer op duiken, iedere keer anders en op bekende en nieuwe plaatsen. De overheid, politie zal het nooit kunnen oplossen. Je veilig voelen, lukt alleen door samen veiligheid te willen organiseren en dat begint met jezelf. Martin en Rob zijn daar gepassioneerde en ervaringsdeskundige voorbeelden van.

Een deelnemer is van plan in de eigen buurt ook een WattsApp groep te beginnen en neemt de ervaringen en adviezen van Martin mee.

Monique dankt iedereen voor de bijdrage aan deze kennisuitwisseling. Ze wil meer avonden als deze organiseren die kunnen bijdragen aan tegenspoed voorkomen en gevolgen beperken. Een avond over zorg of gezondheid of een praktische avond over inbreken worden geopperd. Ze besluit met 'samen kennis delen en elkaar helpen is immers de basis van preventie'.