Mijn naam is Berend, 57 jaar, vrijwillig brandweerman en om daarvoor zo fit mogelijk te zijn en blijven ben ik gaan mountainbiken en racefietsen. Vanaf 2008 ben ik gestart met hardlopen. Ik fiets normaal twee keer per week +/- 50 km op de ATB of 80 op de racefiets en loop normaal ook twee keer +/- 6 km hard met de hardloopgroep van ATC.

Ik had in 2020 een slechte start, door het hele natte voorjaar was mountainbiken nauwelijks mogelijk. En door het oplopen van een blessure tijdens de Groene 4 mijl was ik ook nog een maand uitgeschakeld voor hardlopen. Op 7 maart had ik met ingeschreven voor de 12,6 km van de Halve van Haren. Na een 4 a 5 keer trainen na de blessure, werd de 12,6 km een compleet drama. Nooit eerder moest ik onderweg lopen en zelfs een stuk afsnijden. Ik dacht toen al ‘’is mijn conditie dan zo slecht?’’ 



De volgende dag ging ik mountainbiken. Dat ging op een rustig tempo maar was goed te doen. Wel merkte ik ook op dat het traplopen op het werk mij minder soepel af ging. Kortom, ik voelde mij niet sterk en dacht daar moet wat aan gedaan worden. Op 14 maart 2020 stopte mijn hardloopgroep in verband met Corona, het eerste wat ik toen dacht na zo’n debacle van een week eerder was: ‘gelukkig!’ Maar fit blijven doe je niet door thuis te zitten op de bank dus pakte ik samen met mijn fietsvrienden de racefiets en hebben we op een fatsoenlijk tempo, een mooie tocht richting Borger gemaakt van 80 kilometer. Een dag daarna, op zondag, ben ik met andere fietsvrienden gaan mountainbiken in Noord Drenthe op een steviger tempo. Ik kon het redelijk bijbenen maar was ook goed moe toen ik thuis kwam.

Die avond kreeg ik het steenkoud en deed zelfs een deken over wat ik nóóit doe, ik had het echt steenkoud. Mijn vrouw zei wat mankeert jou? Je lijkt wel koorts te hebben en dat klopte, bijna 39 graden. Gewoon goed slapen was mijn reactie maar mijn vrouw zei je hebt een hele vreemde ademhaling en dit beangstigde haar. De volgende dag voelde ik mij wel goed maar toch bleek de temperatuur nog steeds 39 graden. Na een paar dagen zakte de koorts langzaam en was op vrijdag de verhoging vrijwel weg. Mijn energie was alleen wel op een ontzettend dieptepunt gekomen, ik had nergens zin in en alles was me te veel. Ook bleek bij geringe inspanning de temperatuur zomaar 0,7 graad te verhogen. Kortom bankhangen dus. 

Op maandag, acht dagen na het moment van ziek worden, wilde ik de deur uit. Mijn symptomen waren al ruim 24 uur verdwenen (huisarts had aangegeven dat ze niet testen maar als je koorts en andere symptomen 24 uur weg waren, is besmetting niet mogelijk en mocht je de deur uit). Ik ben dus lekker gaan mountainbiken, 20 km. Nog nooit eerder ben ik zo vaak afgestapt als toen, mijn luchtwegen voelden toen aan alsof ik de 4 mijl had hardgelopen bij -10 graden.

Ik dacht, kom op! Doorzetten, niet zeuren en even door de zure appel heen. De volgende dag vroeg één van mijn fietsvrienden: Ga je mee een rondje op de ATB? Vervolgens 42 kilometer gereden en weer zo’n ontzettende pijn aan mijn luchtwegen. Op dat moment waren deze symptomen nog niet bekend van Corona, althans niet bij mij. Toch maar opnieuw de huisarts gebeld want ook mijn smaak en reuk waren vrijwel verdwenen. De huisarts constateerde vrijwel zeker Corona maar er werd niet getest, uitzieken.

Die week ben ik binnen gebleven en kwam ik de Fit Challenge 30, samen tegen Corona tegen. Vanaf 13 maart 2020 werkte ik al thuis en kon ik mijn eigen werkdag invullen. Ik ben mijn dagen zo gaan indelen dat ik om de dag kon gaan fietsen, op mijn mountainbike of racefiets. Hardlopen liet ik nog even achterwegen. Want ik was er inmiddels wel achter dat het niet verstandig was om ontzettend diep te gaan.

De energie kwam heel gek, na drie weken van de één op andere dag weer terug. Thuis zeiden ze ook, ‘Je bent er weer!’ Vanaf 11 april heb ik het hardlopen weer opgepakt, best wel iets waar ik tegenop zag na zo’n Halve van Haren. In april heb ik uiteindelijk 18 keer gefietst en 5 keer hardgelopen. Inmiddels is mijn fiets conditie best wel weer oké. Hardlopen gaat nog iets minder en ook na het sporten heb ik behoorlijk stramme/stijve benen. Ik weet niet 100% zeker of ik Corona heb gehad maar een aantal kennissen en collega’s hadden dezelfde symptomen waarbij het duidelijk is aangetoond. Lopen met de hardloopgroep is nog niet toegestaan maar dit doe ik momenteel samen met mijn zoon. Het leuke is dat ik in 2008 met hem als begeleider ben gestart met het hardlopen en de hardloopgroep. Terwijl hij inmiddels studeert en meer aan het fitnessen is en de laatste tijd nauwelijks meer hard liep, lopen we nu dus weer samen.

De Fit Challenge 30, samen tegen Corona ondersteunde mij in mijn herstel, daarvoor wil ik jullie bedanken!