Donderdagavond 28 januari 2016 was er een openbare gespreksavond over zekerheden in een snel veranderende samenleving als gevolg van technologische, sociale en economische ontwikkeling. Het thema was de verandering in de zorg.

De avond werd begeleid door Jeroen Loeffen. Er waren ongeveer 40 deelnemers, waaronder enkele professionals uit de zorg die vooraf over enkele voorbeelden uit de praktijk vertelde.

De zorg in de praktijk
Na een korte inleiding sprak Rosalijne, wijkverpleegkundige van de Omring over een casus uit de thuiszorg. Een echtpaar van 65 jaar met een lager kennisniveau in een rommelig huis. Mevrouw werd ziek en had zorg nodig. De Omring werd ingeschakeld en concludeerde dat deze mensen ook hulp nodig hadden bij het schoonmaken van hun huis. Geen schoonmaker, maar leren hoe je zelf je huis schoonmaakt. Op een manier waardoor ze langer thuis kunnen blijven wonen. Dit in tegenstelling tot hoe vroeger een dergelijk geval werd aangepakt. Vanuit de zorgverzekering is er budget voor deze zogenoemde preventie-uren. Rosalijne en ook de Omring pleiten voor ‘zinnige, zuinige zorg’.

Maar wat als het thuis toch niet meer gaat? Marjan van de Omring werkt in het woonzorgcomplex in Medemblik. Ze vertelde dat daar 24 uur zorg aanwezig is.
Het zijn aangepaste huizen waar men zorg kan krijgen in overleg. Je huurt hier een appartement en zorg gaat net als thuis via de zorgindicatie.

Eén van de deelnemers vertelde over haar demente buurman. Er was een casemanager die zich richtte op thuis blijven wonen, terwijl dat niet meer ging.
Ook was het erg lastig om te achterhalen wat de kosten zijn als de vrouw thuis blijft wonen en de buurman ergens anders.

Jeroen Schiffer van de Omring antwoorde hierop dat de Omring zich verbeterd heeft in het geven van duidelijke antwoorden door de juiste persoon.

Michiel van de Omring vertelde over verzorgingshuis Sint Martinus in Medemblik voor als het thuis niet meer lukt. Ze vinden het belangrijk om terug naar de basis te gaan en zich te richten op de behoeften van het individu.

Mark Wijnen werkt bij de Wering, waar een Kennisplatform Mantelzorg West-Friesland is opgericht, over de invulling van zorg door naasten; mantelzorg.
Vandaag wordt bijna 75% van de zorg door naasten ingevuld, mensen van 5 tot 105 jaar. Iedereen kan dit zijn, maar meestal herkennen mensen zichzelf niet hierin. Thuiszorgverplegers kunnen hierin een rol spelen, deze mensen herkennen en daardoor eerder met elkaar aan tafel komen.

Hoe houd je plezier in het leven?
Als bijna vanzelf gingen deze inleidingen en vragen over in het gesprek waarbij Jeroen aan allen de vraag voorlegde: hoe houd je plezier in het leven? Hier kwamen veel antwoorden op door de deelnemers, zoals genieten van de kleine dingen, zoals een lachend kind, met andere mensen zijn, sporten, elke avond bedenken wat je de volgende dag gaat doen, informatie op blijven doen, genieten van elk moment, van betekenis zijn voor een ander en bewust leven. Een van de deelnemers gaf als tip het boek ‘De kracht van het nu’ van Eckhart Tolle te lezen.

Waar maak je je zorgen over?
Op deze tweede vraag riep in eerste instantie iemand heel hard ‘nergens over!’. Waarmee hij bedoelde dat hij zijn best doet om juist geen zorgen te maken. Daarna volgde zaken als angst voor verlies, of de zorg wel betaalbaar blijft, of de jeugd nog wel een baan vindt, wat als één van de twee ouders/partners wegvalt, dat het gevoel om voor elkaar te zorgen wegraakt en de afstand tussen zorg en samenleving.

Wat kan je zelf doen om hiermee om te gaan?
Zonder dat we hier alles proberen op te lossen, wat zou je zelf kunnen doen om hier mee om te gaan? Allemaal Eckhart Tolle lezen, was een mooi antwoord. Maar ook overzicht houden en out of the box blijven denken. Ook zou het werk beter verdeeld moeten worden. Zorg dat je zelf sociaal actief blijft, ook als er beperkingen optreden of je laatst overgebleven van een generatie wordt.
Het gaat niet vanzelf. Vrienden maken met een jongere generatie of multi generatie wonen. Er blijken wel behoeftes te zijn, maar in de praktijk is het nog lastig uitvoerbaar.

Een van de deelnemers gaf als voorbeeld dat zij wel in een soort patiowoning wil wonen, maar dat het lastig te realiseren is door regels en de gemeente. Kleinschaliger en dichter bij huis oplossingen zoeken, minder afhankelijk worden van grote instituten. Een andere deelnemer ziet daarin een rol voor Univé weggelegd. Terug naar de oorsprong, niet groot coöperatie denken, maar juist klein, dingen organiseren met en voor elkaar.

Deze vraag kon direct doorgegeven worden aan Martin, directeur bij Univé Hollands Noorden. Hij gaf aan dat Univé niet alleen een verzekeraar wil zijn, maar ook wil helpen bij het krijgen van grip op het leven. Univé is een onderlinge, maar tegenwoordig voelt dat voor steeds minder mensen zo. Daar willen we naar terug, samen met de leden en dichtbij. Hij vond deze avond leerzaam, omdat nieuwe wensen en behoefte zichtbaar werden. En omdat er een bijzonder plezier en enthousiasme gevoeld werd terwijl het toch over geen gemakkelijk thema ging.