“We zitten allemaal in hetzelfde schuitje!” Ik hoor het om me heen en denk er het mijne van. Want niet ieder schuitje is hetzelfde. Het ene schuitje is wat sterker dan het andere, zal ik maar zeggen en daarmee ziet het er voor iedereen anders uit.

De maatregelen en noodzaak om verspreiding van het coronavirus zoveel mogelijk te beperken zijn duidelijk, maar de uitwerking is voor veel mantelzorgers op zijn minst niet makkelijk.

Integendeel.. verdriet, pijn, gemis, onmacht en angst.. het komt allemaal langs in de contacten die ik met mantelzorgers heb. En zo dobberen we al een maand allemaal in onze eigen schuitjes, niet wetend hoe lang we nog voor ons hebben.

De afgelopen weken is het thuiswerken geblazen voor mij als buurtwerker bij Sociaal werk De Kop. Best een 180 graden omschakeling, want de term ‘buurtwerker’ zegt het al.. we zijn graag actief, in contact en zichtbaar in ons werkgebied.

Maar goed, veiligheid voor alles, voorlopig lukt het prima om digitaal mijn weg te vinden. Vooral hou ik me juist nu met mantelzorgondersteuning bezig en dat begint met een luisterend oor. We spreken mantelzorgers, mensen die zorg nodig hebben en ook mensen die in de zorg werken en dan komt er van alles langs: zorgen, maar ook hoor ik af en toe wat positieve geluiden. De diverse reacties en ervaringen deel ik graag:
  • Angst bij mantelzorgers om zelf corona op te lopen en daardoor uit te vallen, want wie neemt de zorg over?
  • Zorgen over tekort aan beschermende middelen en testmogelijkheden.
  • Ouderen die steeds denken dat ze jarig zijn, met zoveel post en bloemen.
  • Jonge mantelzorgers voor wie het lastig is om niet naar school te kunnen, door hun zorgsituatie.
  • Mantelzorgers die nu niet een ouder of geliefde mogen bezoeken. Zeer verdrietig en moeilijk.
  • Ouderen die hun (huishoudelijke) zorg afzeggen, uit angst het virus te krijgen via zorgpersoneel.
  • Mensen die de sociale afstand heel fijn, duidelijk en veilig vinden. En de rust die dat meebrengt ook erg waarderen.
  • Mantelzorgers die nu 24/7 zorg hebben voor hun kind, ouder of partner, omdat dagbesteding niet bezocht kan worden en daardoor hun respijtzorg missen.

De kracht van ieders eigen netwerk is nu meer dan ooit van belang en als daar versterking nodig is, proberen we vanuit Sociaal Werk bij te springen. Dit door volop contact met inwoners uit alle wijken en dorpen te onderhouden en natuurlijk met de netwerkpartners vanuit ons Mantelzorgwerk Steenwijkerland.

Het geeft vooral een gevoel van warmte dat er zoveel netwerkkracht is in onze gemeente. Zowel informeel als formeel, maar vooral samen. Want er is ruimte voor maatwerk als dit nodig is, met de juiste partijen bij elkaar. Natuurlijk hebben we ook nu geen toverstokje om problemen op te lossen, maar er komt veel in beweging door deze collectieve coronacrisis, heel bijzonder! Ik hoop en wens dat het onderdeel wordt en blijft van ‘het nieuwe normaal’.

Voor nu veel beterschap, hoop en sterkte voor iedereen die het nodig is, blijf veilig!

 

Paula is buurtwerker bij Sociaal Werk De Kop vanuit die functie coördinator van Mantelzorgnetwerk Steenwijkerland, een netwerk met ruim 80 organisaties. Dé plek van waaruit in Steenwijkerland mantelzorgers op alle mogelijke manieren worden ondersteund.

Motto: Waar zorg is, is mantelzorg! Daarnaast mantelzorger in eigen gezin.

Stichting Mantelzorgelijk.nl>>